Jak uporać się z koszmarami u dzieci?

Początki ciężkich nocnych przeżyć malucha mają miejsce zaraz po skończeniu 3 lat i ciągną się, z przeróżną częstotliwością i mocą do 6-tego roku życia. W tym czasie, dziecko akumuluje wiele przeróżnych doświadczeń, które nie zawsze odpowiednio rozumie. W skutek umiejętnej komunikacji wkracza w mnogie i różne interakcje z dorosłymi i dziećmi, które są przyczyną silnych odczuć, a niejednokrotnie także lęków i obaw. Maluchy już nie tylko wspólnie się zabawiają, ale negocjują „w co się bawić”, wyznaczają sobie role, recenzują się pochwalając lub krytykując. To również okres narzucania swojej myśli, przejawianej dosadnym „nie” i aktywności wyrażanej zasadniczym „ja chcę”. Okres ten obfituje w istotne wydarzenia, jak rozpoczęcie przez mamę pracy, wejście pod nadzór innych osób, początek chodzenia do przedszkola, pojawienie się rodzeństwa. Bogactwo odczuć, antagonizmów, sporów z otoczeniem jest odreagowywane w przeróżny sposób, m.in. w kłopotach ze snem.

Jeśli dziecko w nocy ryczy, podnosi głos oraz doprasza się obecności rodzica jego dotyku i ukojenia, a po wstaniu rano potrafi ogólnie zreferować przebieg wieczornych wydarzeń, implikuje to sen o istocie koszmaru nocnego.
Zjawiskiem potęgującym problem i utrudniającym poradzenie sobie z nim w tym okresie jest nie rozróżnianie przez dzieci w tym wieku fikcji od prawdy. To, co powstało w ich fantazji lub zagościło w ich głowie pod wpływem oglądanych programów, czytanych książek, uwalniających emocje gier komputerowych, jest dla niego tak samo rzeczywiste i ważne jak to, co realnie przeżyło. Skuteczną taktyką poradzenia sobie ze złymi snami będzie Twoja bliskość przy dziecku, wsparcie w powrocie do spania, poprzez porozmawianie o czymś radosnym, a niekoniecznie zaproponowanie wspólnego spania. Ważne, aby rankiem rozmawiać o tym zdarzeniu, zapewnić, że to przechodzą wszystkie dzieci. Możemy zwierzyć się dziecku jak my radzimy sobie z koszmarami. Istotne, by nie ignorować tego tematu i uważnie obserwować naszą pociechę. Może uda się nam wyeliminować wydarzenia, które go stresują.
Jeśli nie umiemy poradzić sobie z tym problemem można zapoznać się z książką: Andrzej Stalko, „Nie potrzebny mi psychiatra”, Warszawa 2009. Książka mieści ciekawe porady jak uporać się z koszmarami u dzieci.

Skomentuj

Jak uporać się z koszmarami u dzieci?

  1. Aming pisze:

    Właśnie u mojego dziecka jest ten problem

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.


*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>